<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>

<rss version="2.0"
    xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
    xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
    xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/"
    xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
    xmlns:georss="http://www.georss.org/georss">
	<channel>
		<title>Viewy — социальная платформа</title>
		<link>https://viewy.ru</link>
		<description>VIEWY! Вьюи — это социальная платформа для ведения блогов и каналов обо всем на свете.</description>
		<language>ru</language>
		<managingEditor>mail@viewy.ru (Viewy Social Network)</managingEditor>
		<image>
			<link>https://viewy.ru</link>
			<url>https://viewy.ru/favicon/favicon-152.png</url>
			<title>Viewy — социальная платформа</title>
		</image>
			<item turbo="true">
				<title>DECIPIMURSPECIERECTI: Личное – заметка в блоге #59136833 </title>
				<link>https://viewy.ru/note/59136833</link>
				<guid isPermaLink="true">https://viewy.ru/note/59136833</guid>
				<pubDate>Sun, 24 Nov 2013 13:11:48 +0300</pubDate>
				<author>DECIPIMURSPECIERECTI</author>
				<enclosure url="https://viewy.ru/core/images/note.jpg" type="image/jpeg"/>
				<dc:creator>DECIPIMURSPECIERECTI</dc:creator>
				<media:rating scheme="urn:simple">nonadult</media:rating>
				<category>Общество</category>
				<description>
                <![CDATA[  Элизабет Кюблер-Росс писала, что, когда мы умираем или переживаем чудовищную утрату, мы проходим... <a href="https://viewy.ru/note/59136833">Читать на Вьюи...</a> ]]>
            	</description>
				<content:encoded>
				<![CDATA[ <p><p class="MsoNormal"> Элизабет Кюблер-Росс писала, что, когда мы умираем или переживаем чудовищную утрату, мы проходим через <i>5</i> <i></i> <i>стадий</i> <i></i> <i>горя</i>. </p>
<p class="MsoNormal"> - <b>О</b> <b>трицание</b>. </p>
<p class="MsoNormal"> <b>- Злость</b></p> 
<p class="MsoNormal"> После - <b>торгуемся</b> <b></b> <b>с</b> <b></b> <b>судьбой</b>. </p>
<p class="MsoNormal"> <b>-</b> <b></b> <b>Отчаянье</b>, мы подавлены. Но, в конце концов, нам приходится признать, что <b> <i>мы</i> </b> <b> <i></i></b> <b> <i>сделали</i> </b> <b> <i></i></b> <b> <i>все</i> </b> <b> <i>,</i> </b> <b> <i>что</i> </b> <b> <i></i></b> <b> <i>могли</i> </b>. И мы готовы смириться и принять свою судьбу. Врачей учат бороться со смертью. <b> <i>Но</i> </b> <b> <i></i></b> <b> <i>как</i> </b> <b> <i></i></b> <b> <i>научиться</i> </b> <b> <i></i></b> <b> <i>жить</i> </b> <b> <i></i></b> <b> <i>дальше</i> </b></p></p> <p><a href="https://viewy.ru/note/59136833">Читать на Вьюи...</a></p> ]]>
				</content:encoded>
			</item>
	</channel>
</rss>
